[PORADNIK] Grant Thornton dla Handlu: płynność finansowa, cz.1

Zanim zostanie wdrożony rządowy pakiet wsparcia dla przedsiębiorców, można skorzystać z dostępnych rozwiązań prawa podatkowego. Jedną z opcji jest ulga za złe długi.

W obowiązujących przepisach istnieją mechanizmy czasowej redukcji zobowiązań. Jednym z takich sposobów, do których warto sięgnąć jest tzw. ulga na złe długi (art. 89a Ustawy VAT). Pozwala obniżyć podstawę opodatkowania o wartość VAT należnego od faktycznie nieotrzymanego wynagrodzenia.

Trzeba jednak spełniać pewne warunki, zaznacza Łukasz Kempa, doradca podatkowy z Grant Thornton.

- dostawa towaru lub świadczenie usług, których dotyczy korekta, musi być dokonana na rzecz podmiotu zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego ani w trakcie likwidacji;

- na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, wierzyciel i dłużnik muszą być podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni, a dłużnik nie może być w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego ani w trakcie likwidacji;

- wierzytelność nie może być starsza niż 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona faktura.

Nieściągalność wierzytelności będzie uznana za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy nie została uregulowana lub zbyta w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności. W wypadku jej częściowego uregulowania, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części.

Trzeba pamiętać, że dłużnik jest zobowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze (art.89b Ustawy VAT). Tak samo w przypadku częściowego uregulowania należności (nabywca traci prawo do odliczeń od nieuregulowanej części).

Od 1 stycznia 2020 r. podobne zasady dotyczą podatków dochodowych (art. 18d Ustawy CIT i 26i Ustawy PIT). Pozwalają zmniejszyć podstawę opodatkowania o zaliczaną do przychodów wartość należności, która nie została zapłacona w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności (rachunek lub umowa). Tu również trzeba pamiętać o zwiększeniu podstawy opodatkowania.

Co ważne, mechanizm ten stosuje się do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, dla których termin zapłaty upływa po dniu 31 grudnia 2019 r. Oprócz tego istnieją ograniczenia takie same jak w wypadku VAT-u, tj. wyłączenie stosowania w przypadku postawienia w stan upadłości oraz po upływie ponad 2 lat od wystawienia faktury.

Niewątpliwym plusem ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych jest szeroka definicja „transakcji handlowych”. Zalicza do nich praktycznie wszystkie rodzaje transakcji między przedsiębiorcami.

 

 

Komentarze

Prosimy o wypowiadanie się w komentarzach w sposób uprzejmy, z poszanowaniem innych uczestników dyskusji i ich odrębnych stanowisk. Komentując akceptujesz regulamin publikowania komentarzy.