Majówka w Polsce i na świecie

1 maja, jako Święto Pracy inauguruje początek sezonu wiosenno-letniego nie tylko w Polsce ale i niemal w całej Europie. W USA Święto Pracy obchodzone jest w pierwszy poniedziałek września i symbolizuje koniec wakacji.

Święto Pracy wprowadziła II Międzynarodówka (stowarzyszenie partii i organizacji socjalistycznych) w 1889 r., przy czym obchodzone jest od roku następnego.

Powołano je dla upamiętnienia tragicznych wydarzeń z początku maja 1886 r. w Chicago, gdy wskutek zamieszek, do których doszło w trakcie demonstracji robotników walczących o 8-godzinny dzień pracy (zwykle trwał wówczas nawet 12 godzin) zginęło kilku robotników i jeden policjant, a wiele osób zostało rannych. W wyniku procesu sądowego skazano na śmierć siedmiu związkowców, z czego cztery wyroki wykonano.

W Polsce Święto Pracy jest oficjalnie świętem państwowym od 1950 r., ale pochody i manifestacje odbywały się już za czasów zaborów. Głośnym echem odbiły się np. starcia w policją w 1905 r. w zaborze rosyjskim. Także za II Rzeczpospolitej organizacje i ruchy robotnicze organizowały demonstracje, często atakowane przez policję. Komunistyczne władze po II wojnie światowej ustanowiły w 1949 r. ten dzień oficjalnym świętem państwowym. W Kościele Katolickim z kolei wprowadzono tego dnia święto w 1955 r. jak wspomnienie św. Józefa Robotnika.

1 maja jest świętem obchodzonym w większości krajów świata. W Europie nie obchodzą go jedynie Belgia i Dania, w Azji, na Bliskim Wschodzie i Afryce po kilka krajów, z których największe to Mongolia, Arabia Saudyjska i Sudan. Niektóre państwa celebrują Święto Pracy w innym terminie, np. Stany Zjednoczone, w których święto to się narodziło czy Kanada. Tam obchody przypadają w pierwszy poniedziałek września i nieoficjalnie symbolizują koniec wakacji.

Natomiast Święto Konstytucji 3 maja, które wydłuża majowy weekend to święto obchodzone już wyłącznie w Polsce. Ustanowiono je na cześć uchwalenia przez Sejm Czteroletni Konstytucji 3 maja w 1791 r. - pierwszej w Europie (o kilka miesięcy wyprzedziła francuską) i drugiej na świecie po amerykańskiej, uchwalonej cztery lata wcześniej. Początkowo uznano ten dzień za święto już w dwa dni po uchwaleniu aktu, jednak wskutek zaborów oficjalnym świętem stał się dopiero w 1919 r., po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Bezpośrednio po II wojnie światowej obchodzono je jeszcze, ale w styczniu 1951 r. zostało oficjalnie zniesione, a władze już wcześniej zakazały jego obchodzenia po demonstracjach studenckich z 1946 r. 3 maja był więc w PRL-u normalnym dniem pracy. Święto przywrócono dopiero w 1990 r., choć dziewięć lat wcześniej, w czasie pierwszego zrywu solidarnościowego, także zorganizowano oficjalne obchody.

Zdjęcie: Shutterstock

Magdalena Weiss 1294 Artykuły

Niepoprawna recydywistka - związana z "Handlem" w latach 1999-2005 i ponownie od 2016 r. Tropi najnowsze trendy na rynku FMCG i zmiany w gospodarce. Amatorka kuchni greckiej i bibliotek publicznych. Mieszka kątem u trzech kotów.

Komentarze

Prosimy o wypowiadanie się w komentarzach w sposób uprzejmy, z poszanowaniem innych uczestników dyskusji i ich odrębnych stanowisk. Komentując akceptujesz regulamin publikowania komentarzy.

} }