PIH proponuje zmiany w ustawie o Agencji Rynku Rolnego

Polska Izba Handlu wnioskuje o nowelizację ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych. Podsuwa też gotowe rozwiązanie, jak taka nowela powinna wyglądać.

Sporna ustawa nakłada na przedsiębiorców konieczność zawierania pisemnych umów nabycia towarów rolnych oraz ich archiwizowania niezależnie od faktu, że wystawiane są faktury potwierdzające zawarcie umowy.

Podczas ostatniego posiedzenia Parlamentarnego Zespołu Wspierania Przedsiębiorczości i Patriotyzmu Ekonomicznego Waldemar Nowakowski, prezes Polskiej Izby Handlu, przekazał na ręce przewodniczącego Zespołu posła Adama Abramowicza propozycję nowelizacji. Wyłącza ona z konieczności zawierania umów pisemnych sprzedaży nabywców prowadzących sprzedaż bezpośrednią tych produktów do konsumenta.

- To rozwiązanie problemu, który powoduje ta ustawa dla tysięcy polskich przedsiębiorców. Każdy nawet mały i średni przedsiębiorca zmuszony został do zawierania umów - co najmniej kilku do kilkudziesięciu dziennie - mówi Waldemar Nowakowski. - Zmiany te także obciążają dodatkowymi obowiązkami rolników sprzedających swoje płody oraz utrudniają im dostęp do rynku – przekonuje.

Oto treść propozycji nowelizacji (pisownia oryginalna):

„Szanowny Panie Przewodniczący,

Polska Izba Handlu - najszersza reprezentacja handlu detalicznego w Polsce reprezentująca ponad 30 000 podmiotów handlu detalicznego i hurtowego w Polsce przedstawia poniżej projekt propozycji zmian do przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych Dz.U.2017.1006 według stanu na dzień 24 maja 2017 r.

Zaprezentowane poniżej propozycje zmian odzwierciedlają propozycje zmian zawarte w piśmie z dnia 25 maja 2017 r. skierowanym przez Zespół Roboczy działający przy Parlamentarnym Zespole ds. Wspierania Przedsiębiorczości i Patriotyzmu Ekonomicznego do m.in. Prezesa Rady Ministrów Pani Beaty Szydło.

Celem zmian zaprezentowanych poniżej jest wyłączenie z zakresu zastosowania art. 38q Ustawy nabywców produktów rolnych, którzy prowadzą sprzedaż tych produktów rolnych bezpośrednio konsumentom w sklepach spożywczych, czyli sklepów detalicznych.

W wyniku powyższego wyłączenia do nabywców tych nie będzie znajdował zastosowania art. 40i Ustawy dot. kar pieniężnych.

„Art. 38q. 1. Każde dostarczenie produktów rolnych należących do sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013, z wyłączeniem:

a) sprzedaży bezpośredniej, przez producentów, grupy producentów tych produktów, organizacje takich producentów albo zrzeszenia organizacji takich producentów do pierwszego nabywcy, b) sprzedaży do nabywców prowadzących sprzedaż bezpośrednią tych produktów do konsumenta, wymaga pisemnej umowy spełniającej warunki określone w:

1) art. 127 rozporządzenia nr 1308/2013 - w przypadku produktów rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 1308/2013;

 2) art. 148 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 - w przypadku produktów rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. p rozporządzenia nr 1308/2013;

 3) art. 168 ust. 4 i 6 rozporządzenia nr 1308/2013 - w przypadku produktów rolnych należących do sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a, b, d-o oraz q-x rozporządzenia nr 1308/2013.

2. W przypadku gdy pierwszym nabywcą, o którym mowa w ust. 1, nie jest przetwórca, umowa między kolejnymi nabywcami jest również zawierana na piśmie, z wyłączeniem sprzedaży do nabywców prowadzących sprzedaż bezpośrednią produktów, o których mowa w ust. 1 do konsumenta. Obecnie przepisy te nakładają na przedsiębiorców konieczność zawierania pisemnych umów nabycia towarów rolnych oraz ich archiwizowania , niezależnie od faktu, iż w związku z umowami wystawiane są faktury potwierdzające zawarcie umowy oraz jej warunki.

W przypadku, gdy pierwszym nabywcą nie jest przetwórca, istnieje obowiązek – wskutek jednoznacznie wadliwego i nieprecyzyjnego zapisu ustawy – zawieranie takich umów w całym łańcuchu dostaw. Także zawierają one nakaz, aby umowy posiadały określoną treść, często zupełnie nieadekwatną do charakteru transakcji np. konieczność uregulowania skutków siły wyższej, czasu trwania umowy i procedur ją rozwiązujących – nawet, jeśli jest to jednorazowa umowa sprzedaży produktów rolnych. Szczególnie uciążliwy, a wręcz często niemożliwy do spełnienia jest obowiązek ustalenia ceny w umowie zawartej obowiązkowo przed transakcją. W praktyce właściciel sklepu kupując warzywa, owoce, mięso, itp. kieruje się ceną rynkową, zmieniającą się codziennie – a w przypadku produktów sezonowych – kilkukrotnie w ciągu dnia. Cena uzgadniana jest bezpośrednio przed zakupem towarów.

Naruszenie tych przepisów jest zagrożone nałożeniem na nabywcę towarów kary administracyjnej w wysokości 10% wartości transakcji netto. Kara ta może być nałożona nawet w sytuacji, gdy producent, czy przetwórca ma przewagę ekonomiczną nad nabywcą.

Zapisy w ustawie o Agencji Rynku Rolnego stanowią kolejne uderzenie w funkcjonowanie handlu, który i tak ugina się pod siłą segmentu dyskontów.

Jest to szczególnie kłopotliwe, pracochłonne i kosztowne dla całego handlu. Każdy nawet mały i średni przedsiębiorca zmuszony został do zawierania umów co najmniej kilku do kilkudziesięciu dziennie. Zmiany te także obciążają dodatkowymi obowiązkami rolników sprzedających swoje płody oraz utrudniają im dostęp do rynku.

Uważamy, że wymienione przepisy nie powinny w ogóle dotyczyć handlu lecz przetwórców, ażeby zapewniały rolnikom pewność sprzedaży zakontraktowanych płodów.

Z poważaniem

Waldemar Nowakowski

Prezes Polskiej Izby Handlu”.

Katarzyna Pierzchała 1564 Artykuły

W „Handlu” od 2004 r. Europę przemierza dla przyjemności, Polskę w poszukiwaniu sklepów wartych uwagi. Zgłębia handel od podszewki. Puzzlomaniaczka.

Komentarze

Prosimy o wypowiadanie się w komentarzach w sposób uprzejmy, z poszanowaniem innych uczestników dyskusji i ich odrębnych stanowisk. Komentując akceptujesz regulamin publikowania komentarzy.